-
بی تو ای روشنگر شب های من
-
بوسه می زد ناله بر لب های من
-
در دلم از وحشت بیگانگی
-
خنده می زد لاله ی دیوانگی
-
دیده ام چون نرگس غم می شکفت
-
وندرو برقی ز شبنم می شکفت
-
در بلور اشک من یاد تو بود
-
در سکوت سینه فریاد تو بود
-
مخمل سرخ شفق رنگ تو داشت
-
پرده های ساز آهنگ تو داشت
-
موج خیز سبزه دامان تو بود
-
خفتنم آنجا به فرمان تو بود
-
هر کجا بر تخته سنگی آبشار
-
می شکست و پیکرش می شد غبار
-
در غبارش باغ رؤیا می شکفت
-
وز گلش رنگ تمنا می شکفت
-
از تو دوری کردنم بیهوده بود
-
بی تویی جان مرا فرسوده بود
-
بی تو بودم لیک کنون باتوأم
-
خود نمی دانم که این من یا توأم
-
چون نسیمی بگذر از پیراهنم
-
تا درآمیزی چو گرمی با تنم
-
بی تو غمگینم دمی بی من مباش
-
جان شیرینم جدا از تن مباش
-
بی تو آرامم به جز آزار نیست
-
بی تو بالینم به غیر از خار نیست
-
تا دلم بازیچه ی ایام شد
-
باده ی عشق ترا چون جام شد
-
گر توانی جامه ام ساز و بپوش
-
گر توانی باده ام ساز و بنوش
-
نه که ما را رخصت دیدار نیست
-
ور بود دانی که جز پندار نیست
-
تو نسیم سرزمین دیگری
-
بر کویر جان من کی بگذری
-
من شب پایان پذیر هستیم
-
لحظه یی دیگر نپاید مستیم
-
تو فروغ آفتاب روشنی
-
من چو می میرم تو سر بر می زنی
-
من خزان در بهار افتاده ام
-
آفت در کشتزار افتاده ام
-
لاله ها از جور من بر باد رفت
-
هر چه رفت از من همه بیداد رفت
-
آفتاب گرم عمرم سرد شد
-
خوشه های آرزویم زرد شد
-
چهره ام دارد صفای نوبهار
-
در دلم اندوه پاییز استوار
-
گرد اندوهم مشو خوهان مرا
-
از سر دامان خود بفشان مرا
-
شعله ی رنجم ز من دامن بکش
-
بند دردم پای خود از من بکش
