-
مگو که شهر پر از قصه ی نهانی ی ماست
-
به لوح دهر همین قصه ها نشانی ی ماست
-
ز چشم خلق چه پوشم که قصه های دراز
-
عیان به یک نگه خامش نهانی ی ماست
-
اگر چه هر غزلی همچو شعله ما را سوخت
-
فروغ عشق چو مشعل ز صد زبانی ی ماست
-
اگر چه لاله ی ما شد ز خون دل سیراب
-
چه غم که رونق باغی ز باغبانی ی ماست
-
به گور مهر شبانگه به خون سرخ شفق
-
نوشته قصه ی پر دردی از جوانی ی ماست
-
شبی به مهر بجوش و ببین که چرخ حسود
-
سحر دریده گریبان ز مهربانی ی ماس
-
مکش به دیده ی مغرور ما کرشمه ی وصل
-
که چشم پوشی ما عین کامرانی ی ماست
-
ز مرگ نیست هراسی به خطارم سیمین
-
که جان سپردن صدساله زندگانی ی ماست
