-
امشب همه غم های عالم را خبر کن
-
بنشین و با من گریه سر کن
-
گریه سر کن
-
ای جنگل ای انبوه اندوهان دیرین
-
ای چون دل من ای خموش گریه آگین
-
سر در گریبان در پس زانو نشسته
-
ابرو گره افکنده چشم از درد بسته
-
در پرده های اشک پنهان کرده بالین
-
ای جنگل ای داد
-
از آشیانت بوی خون می آورد باد
-
بر بال سرخ کشکرک پیغام شومی ست
-
آنجا چه آمد بر سر آنسرو آزاد
-
ای جنگل ای شب
-
ای بی ستاره
-
خورشید تاریک
-
اشک سیاه کهکشان های گسسته
-
آیینه ی دیرینه ی زنگار بسته
-
دیدی چراغی را که در چشمت شکستند
-
ای جنگل ای غم
-
چنگ هزار آوای باران های ماتم
-
در سایه افکند کدامین ناربن ریخت
-
خون از گلوی مرغ عاشق
-
مرغی که می خواند
-
مرغی که با آوازش از کنج قفس پرواز می کرد
-
مرغی که می خواست
-
پرواز باشد
-
از جنگل ای حیف
-
همسایه ی شب های تلخ نامرادی
-
در آستان سبز فروردین دریغا
-
آن غنچه های سرخ را بر باد دادی
-
ای جنگل ای پیسوته پاییز
-
ای آتش خیس
-
ای سرخ و زرد ای شعله ی سرد
-
ای در گلوی ابر و مه فریاد خورشید
-
تا کی ستم با مرد خواهد کرد نامرد
-
ای جنگل ای در خود نشسته
-
پیچیده با خاموشی سبز
-
خوابیده با رؤیای رنگین بهار نغمه پرداز
-
زین پیله کی آن نازنین پروانه خواهد کرد پرواز
-
ای جنگل ای همراز کوچک خان سردار
-
هم عهد سر های بریده
-
پر کرده دامن
-
از میوه های کال چیده
-
کی می نشیند درد شیرین رسیدن
-
در شیر پستان های سبزت
-
ای جنگل ای خشم
-
ای شعله ور چون آذرخش پیرهن چاک
-
با من بگو از سرگذشت آن سپیدار
-
آن سهمگین پیکر که با فریاد تندر
-
چون پاره ای از آسمان افتاد بر خاک
-
ای جنگل ای پیر
-
بالنده ی افتاده آزاد زمینگیر
-
خون می چکد ینجا هنوز از زخم دیرین تبر ها
-
ای جنگل اینجا سینه ی من چون تو زخمی ست
-
اینجا دمادم دارکوبی بر درخت پیر می کوبد
-
دمادم


