در-اخلاق-درویشان-حکایت-بیست-و-دوم

متن در اخلاق درویشان حکایت بیست و دوم

عابدی را حکایت کنند که شبی ده من طعام بخوردی و تا سحر ختمی بکردی صاحبدلی بشنید و گفت اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی بسیار از این فاضلتر بودی
اندرون از طعام خالی دار

تا در او نور معرفت بینی
تهی از حکمتی بعلت آن

که پری از طعام تا بینی

لطفا برای دریافت معنی (بازگردانی) یا آرایه‌های ادبی این شعر، نشانی صفحه را کنید و مطابق توضیحات این صفحه ثبت نمایید.