در آداب صحبت گفتار چهل و سوم

اگر جور شکم نبودی هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی: اگر درد شکم (گرسنگی) وجود نداشت، هیچ پرنده‌ای اسیر صیاد نمی‌شد و اصلا صیاد خودش دام پهن نمی‌کرد.

شکم بند دستست و زنجیر پای شکم بنده نادر پرستد خدای: شکم همچون بندی به دست و زنجیری به پای است. کسی که بنده‌ی شکم است، خیلی کم احتمال دارد که خداوند را بپرستد

حکیمان دیر دیر خورند و عباد نیم سیر و زهاد سد رمق و پیران تا عرق بکنند و جوانان تا طبق برگیرند اما قلندران چندانکه در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس: دانشمندان دیر دیر غذا می‌خورند و پارسایان کاملا سیر نشده. زاهدان تنها آنقدر می‌خورند که موقتا از مرگ رهایی یابند و پیران تا وقتی که به عرق کردن بیفتند و جوانان تا هنگامی که سینی غذا را از جلویشان بردارند. اما قلندران تا جایی غذا می‌خورند که نه در معده‌شان جای هوا باقی بماند و نه کسی سر سفره روزی‌شان باقی مانده باشد.

اسیر شکم را دو شب نگیرد خواب شبی ز معده خالی شبی ز پر خوردن: کسی که اسیر شکم است، دو شب قادر به خوابیدن نیست: یک شب از درد خالی بودن معده و یک شب هم از پرخوری

در آداب صحبت گفتار چهل و سوم
سعدی
https://www.sherfarsi.ir/sadi/در-آداب-صحبت-گفتار-چهل-و-سوم