-
زمین به ناخن باران ها
-
تن پر آبله می خارید
-
به آسمان نظر افکندم
-
هنوز یکسره می بارید
-
شب از سپیده نهان می داشت
-
تلاش لحظه ی آخر را
-
ز پشت شاخه ی مو دیدم
-
کبوتران مسافر را
-
هنوز از نم پرهاشان
-
حریر نرم هوا تر بود
-
هزار قطره به خاک افتاد
-
هزار چشم کبوتر بود
-
نسیم ظهر خزان آرام
-
چو بال مرغ صدا می کرد
-
هوا سرود کلاغان را
-
به بام شهر رها می کرد
-
به زیر ابر مسین خورشید
-
سر از ملال به بالین داشت
-
ز نور مفرغی اش آفاق
-
لعاب ظرف سفالین داشت
-
چو قارچ های سفید از جوی
-
حباب ها همه پیدا شد
-
چو قارچ های س یه در کوی
-
هزار چتر سیه وا شد
-
غروب گرد بلا پاشید
-
به شاخه ها تب مرگ افتاد
-
به زیر هر قدم باران
-
هزار لاشه ی برگ افتاد
-
افق در آن شب ابر آلود
-
به رنگ تفته ی آهن بود
-
ستاره ها همگی خاموش
-
دریچه ها همه روشن بود
-
به کوچه ها نظر افکندم
-
هنوز کفش کسی جز من
-
به خاک سینه نمی مالید
-
نسیم کولی سرگردان
-
کنار کالبد هر برگ
-
غریب و غمزده می نالید
