-
آه ای میانه بالا آه ای گشاده موی
-
ای نازنین اینه در چشم
-
ای سبزی تمام جهان در نگاه تو
-
ای آفتاب سرزده از بام باختر
-
ای مشرق جوانی من جایگاه تو
-
در سرزمین ظلمت ایا چگونه ای
-
آه ای سپید بازو آه ای برهنه تن
-
ای بر سحرگهان تنت دست مهر من
-
کنون در آن دیار خدا را چگونه ای
-
خرم شبان دور که در پرتو چراغ
-
من می نوشم آنچه تو می خواندی
-
من می شنیدم آنچه تو می گفتی
-
تا شاید از کلام تو یابم نمونه ای
-
فواره ی ظریف حیاطت گشوده بود
-
نجوای نقره فامش می ریخت در سکوت
-
تنها طنین بال مگس اوج می گرفت
-
چون باد پنجه می زد بر تار عنکبوت
-
تا می دمید روشنی نیلگونه ای
-
کاغذ به روی کاغذ روز از قفای روز
-
در دفتر سپید تو پوسید و زرد شد
-
چندین بهار آمد و چندین خزان گذشت
-
تا هر سخن پرنده ی آفاقگرد شد
-
ای بانوی کلام
-
وقتی که دست من به هواخواهی دو لفظ
-
سرگشته در میان دو معنی بود
-
او را به لطف بوسه ی خود می نواختی
-
ای خامش سخنگو ای شوخ شرمگین
-
ای دوست ای معلم ای ترجمان بخت
-
ای سرخی خجالت بر گونه ی افق
-
هنگام عشق بازی خورشید با درخت
-
در آن غروبگاه بهاری
-
وقتی که آفتاب تن تو
-
از شامگاه بستر من می کشید رخت
-
دیدم که همچو قلب زمین می گداختی
-
ای از نژاد آهو ای از تبار ماه
-
آن لحظه های گمشده ی دور یاد باد
-
آه ای چراغ سرخ شقایق به دست تو
-
پیوستنت به قافله ی نور یاد باد
-
گویند آسمان همه جا آبی است
-
اما نگاه تو
-
آن سبزی تمام بهاران چگونه است
-
ایا هنوز در همه عالم نمونه است
-
امروز شامگاه که بارانی از درون
-
تصویر دلفریب ترا می شست
-
از پرده ی تصور تاریکم
-
می دیدم ای کسی که ز من دوری
-
من با تو همچو اینه نزدیکم
