مولانا
https://www.sherfarsi.ir/molavi/تفسیر-خلقنا-الانسان-فی-احسن-تقویم-ثم-رددناه-اسفل-سافلین-و-تفسیر-و

متن

1. آدم حسن و ملک ساجد شده

   هم چو آدم باز معزول آمده

2. گفت آوه بعد هستی نیستی

   گفت جرمت این که افزون زیستی

3. جبرئیلش می کشاند مو کشان

   که برو زین خلد و از جوق خوشان

4. گفت بعد از عز این اذلال چیست

   گفت آن دادست و اینت داوریست

5. جبرئیلا سجده می کردی به جان

   چون کنون می رانیم تو از جنان

6. حله می پرد ز من در امتحان

   هم چو برگ از نخ در فصل خزان

7. آن رخی که تاب او بد ماه وار

   شد به پیری هم چو پشت سوسمار

8. وان سر و فرق گش شعشع شده

   وقت پیری ناخوش و اصلع شده

9. وان قد صف در نازان چون سنان

   گشته در پیری دو تا هم چون کمان

10. رنگ لاله گشته رنگ زعفران

    زور شیرش گشته چون زهره زنان

11. آنک مردی در بغل کردی به فن

    می بگیرندش بغل وقت شدن

12. این خود آثار غم و پژمردگیست

    هر یکی زینها رسول مردگیست