-
ای واژه خجسته آزادی
-
با این همه خطا
-
با این همه شکست که ماراست
-
ایا به عمر من تو تولد خواهی یافت
-
خواهی شکفت ای گل پنهان
-
خواهی نشست ایا روزی به شعر من
-
ایا تو پا به پای فرزندانم رشد خواهی داشت
-
ای دانه نهفته
-
ایا درخت تو
-
روزی در این کویر به ما چتر می زند
-
گفتم دگر به غم ندهم دل ولی دریغ
-
غم با تمام دلبریش می برد دلم
-
فریاد ای رفیقان فریاد
-
مردم ز تنگ حوصلگی ها دلم گرفت
-
وقتی غرور چشمش را با دست می کند و کینه بر زمین های باطل
-
می افکند شیار
-
وقتی گوزنهای گریزنده
-
دل سیر از سیاحت کشتارگاه عشق
-
مشتاق دشت بی حصار آزادی
-
همواره
-
در معبر قرق
-
قلب نجیب خود را آماج می کنند
-
غم می کشد دلم
-
غم می برد دلم
-
بر چشم های من
-
غم می کند زمین و زمان تیره و تباه
-
ایا دوباره دستی
-
از برترین بلندی جنگل
-
از دره های تنگ
-
صندوقخانه های پنهان این بهار
-
از سینه های سوخته صخره های سنگ
-
گل خارهای خونین خواهد چید
-
ایا هنوز هم
-
آن میوه یگانه آزادی
-
آن نوبرانه را
-
باید درون آن سبد سبز جست و بس
-
با باد شیونی است
-
در بادها زنی است که می موید
-
در پای گاهواره این تل و تپه ها
-
غمگین زنی است که لالایی می گوید
-
ای نازینن من گل صحرایی
-
ای آتشین شقایق پر پر
-
ای پانزده پر متبرک خونین
-
بر بادرفته از سر این ساقه جوان
-
من زیست می دهم به تو در باغ خاطرم
-
من در درون قلبم در این سفال سرخ
-
عطر امیدهای تو را غرس می کنم
-
من بر درخت کهنه اسفند می کنم به شب عید
-
نام سعید سفیدت را ای سیاهکل ناکام
-
گفتم نمی کشند کسی را
-
گفتم به جوخه های آتش
-
دیگر نمی برندش کسی را
-
گفتم کبود رنگ شهیدان عاشق است
-
غافل من ای رفیق
-
دور از نگاه غمزده تان هرزه گوی من
-
بیگاه می برند
-
بی نام می کشند
-
خاموش می کنند صدای سرود و تیر
-
این رنگ بازها
-
نیرنگ بازها
-
گلهای سرخ روی سراسیمه رسته را
-
در پرده می کشند به رخسار کبود
-
بر جا به کام ما
-
گل واژه ای به سرخی آتش به طعم دود


