-
گرچه چون کوه به دامان افق بستر ماست
-
منت پای بسی راهگذر بر سرماست
-
دوری ی راه به نزدیکی ی دل چاره شود
-
کرمی کن که به در دوخته چشم تر ماست
-
آسمان سر زده از چشم کبود تو ولیک
-
آنچه در او نکند جلوه گری اختر ماست
-
گر چه شد چشمه صفت خانه ی ما سینه ی کوه
-
باز منظور بسی اهل نظر منظر ماست
-
همچو زنبق نشکفتیم در آغوش چمن
-
گل کوهیم که از سنگ سیه بستر ماست
-
گلشن خاطر ما را چمن آرایی نیست
-
سادگی زینت ما پاکدلی زیور ماست
-
گر سرانگشت تو ما را ننوازد گله نیست
-
گل خاریم و زیان سود نوازشگر ماست
-
زان همه زخمه که بر تار دل ما زده دوست
-
حاصل این نغمه ی عشق ست که در دفتر ماست


