-
رخسار ماه بین که چه زیبا و روشن است
-
پاکیزه رو چو مریم پاکیزه دامن است
-
خوابیده ماه غمزده بر تخت آسمان
-
بیمار و شرمناک مگر مریم من است
-
سیمینه تن نهفته به نیلوفری پرند
-
چون مریم سپید که آبیش بر تن است
-
رخسار مریم است مه مانده زیر ابر
-
کان زلف تابدار بر آن سایه افگن است
-
دامان مریم است تو گویی و اشک من
-
مهتاب را که خوشه ی پروین به دامن است
-
پیشانی برآمده ی مریم است ماه
-
یا آن بلور سینه و آن عاج گردن است
-
رخسار مریم است و به پاکی و روشنی
-
آیینه ی جمال نمای دل من است


