-
شب ها که بر حریق افق باد می وزد
-
خاموش می نشینم چونبرف زیر ماه
-
در من پرندگان سیه بال می زنند
-
بر بالشان ترشحی از خون شامگاه
-
خواب سپید من
-
در زیر بال های شب آغاز می شود
-
از خواب من دری به جنون باز می شود
-
آنجا زنی برهنه تر از مرگ گاهگاه
-
در کوچه های حادثه فریاد می کشد
-
من همچنان خموشم چون برف زیر ماه
