مولانا
https://www.sherfarsi.ir/molavi/بازگشتن-نمامان-از-حجره-ایاز-به-سوی-شاه-توبره-تهی-و-خجل-هم-چون-بدگ

متن

1. شاه قاصد گفت هین احوال چیست

   که بغلتان از زر و همیان تهیست

2. ور نهان کردید دینار و تسو

   فر شادی در رخ و رخسار کو

3. گرچه پنهان بیخ هر بیخ آورست

   برگ سیماهم وجوهم اخضرست

4. آنچ خورد آن بیخ از زهر و ز قند

   نک منادی می کند شاخ بلند

5. بیخ اگر بی برگ و از مایه تهیست

   برگهای سبز اندر شاخ چیست

6. بر زبان بیخ گل مهری نهد

   شاخ دست و پا گواهی می دهد

7. آن امینان جمله در عذر آمدند

   هم چو سایه پیش مه ساجد شدند

8. عذر آن گرمی و لاف و ما و من

   پیش شه رفتند با تیغ و کفن

9. از خجالت جمله انگشتان گزان

   هر یکی می گفت کای شاه جهان

10. گر بریزی خون حلالستت حلال

    ور ببخشی هست انعام و نوال

11. کرده ایم آنها که از ما می سزید

    تا چه فرمایی تو ای شاه مجید

12. گر ببخشی جرم ما ای دل فروز

    شب شبیها کرده باشد روز روز

13. گر ببخشی یافت نومیدی گشاد

    ورنه صد چون ما فدای شاه باد

14. گفت شه نه این نواز و این گداز

    من نخواهم کرد هست آن ایاز