-
سلامی ای شکوهمند
-
سلام ای ستیغ صبح خیز سربلند
-
به یال و بال و دره ها و دامنت درود
-
به چشمه های پاک و روشنت درود
-
تن تهمتنی و قلب آهنیت استوار
-
درشتی ات به جای بی گزند
-
به بزم شامگاهی ات فراز قله ها
-
ستایش ستارگان همیشگی
-
تولد سحر درون پرده ها ی مه میان بازوان تو
-
مدام
-
بسیج دودمان لاله های سرکش ات
-
پناه سنگهای سخت دلپسند
-
غریو مرغک غریب در غروب از تو دور
-
غم از تو دور ای غرور
-
نشاط آبشارها ترا
-
ستیز آب و آبکند
-
ستون و صخره ات به هر کنار گوشه سنگر امید
-
دل تو باغ خار بوته های رنگ رنگ
-
گل طلای آفتاب تو
-
هماره پر نوید و نوشخند
-
به پیش روی ما چو ما اگر فتاده ای ببند
-
کلاف ابرها به گردن رمیده ات کمند
-
پناه بخش و پشت باش
-
شکسته نعل بستهای سمند
-
دلم گرفته همچو ابرهای باردار تو
-
که با تو گفتگو مراست
-
به کوهپایه ها کسی نمانده تا غمی به پیش او برم
-
به من بگو که آشیانه عقابها کجاست
-
به تنگ در نشستم به چند
-
شب برهنه بی ستاره ماند
-
نگاه و دست ما تهی
-
سکوت سوخت ریشه های حرف سبز گشته را
-
بگو بگو که گاه گفتن تو در رسید
-
تو با زبان شعله ریز واژه های سنگی ات بگو
-
که سخت تر شبی است
-
که سردتر شبی است از شبان دیر پای ما
-
یگو دهان ز گفت و گو مبند
