شعرفارسی

شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند

  1. شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند

    بیخودی تا به کی و بیهده رائی تا چند

  2. نیست کار تو به سامان و کیائی به نوا

    غره گشتن به چنین کار و کیائی تا چند

  3. با چنین مال و بقائی و متاعی که تراست

    لاف قارونی و دعوی خدائی تا چند

  4. تن مقیم حرم و دل به خرابات مغان

    کرده زنهار نهان زیر عبائی تا چند

  5. دنیی و آخرتت هر دو هوس میدارد

    یک جهت باش چو مردان دو هوائی تا چند

  6. ضامن نفس گر اینست بدین راضی شو

    غم درویشی و بی برگ و نوائی تا چند

  7. از در رحمت حق جوی گشایش چو عبید

    بر در بسته مخلوق گدائی تا چند

*